چکیده مقاله
هنرهای سنتی ایرانی، همیشه محلی بوده اند؛ برای نشان دادن مفاهیم اصلی جهان بینی اسلامی؛ مفاهیمی مثل توحید، نظم کیهانی و ساختار معنوی عالم در این مقاله با نگاه نمادشناسانه بررسی شده که این مفاهیم چطور در هنرهای مختلف مثل نگارگری، معماری و فرش دیده می شوند و هنرمندان ایرانی چطور سعی کرده اند به جای تقلید از ظاهر طبیعت، لایه های معنوی و پنهان جهان را نشان بدهند روش کار، مطالعه کتابخانه ای و تحلیل منابع معتبر در حوزه هنر اسلامی و عرفان بوده است نتایج نشان می دهد که نمادهای هندسی، تصویری و طبیعی در نگارگری، الگوهای عددی و فضایی در معماری اسلامی، و طرح های کیهان محور در فرش ایرانی، هرکدام حامل معنایی درباره وحدت الهی، مراتب هستی و ارتباط انسان با امر قدسی اند مجموع این تحلیل ها نشان می دهد که سنت نمادپردازی در هنر ایرانی در طول تاریخ، با اندیشه اسلامی پیوند خورده و کم کم به یک نظام منظم برای بیان نظم کیهانی و حقیقت توحیدی تبدیل شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: بزرگمهر، یاسین و موسوی، شکریه،1404،بازنمایی مفاهیم توحید و نظم کیهانی در هنرهای سنتی ایرانی: رویکردی نمادشناسانه به فرهنگ اسلامی،چهارمین همایش ملی فرهنگ و هنر بومی و سنتی،تهران،https://civilica.com/doc/2623490
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش ملی فرهنگ و هنر بومی و سنتی1 اسفند 1404 · تهران