چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی بر آموزش دستور زبان فارسی در مقایسه با روش های سنتی انجام شد روش کار، تطبیقی و مبتنی بر تحلیل کیفی کمی داده ها از طریق بررسی پیشینه، مشاهده محیط های آموزشی هوشمند شامل پلتفرم های شخصی سازی شده و نرم افزارهای تحلیل نگارش و نیز کلاس های سنتی بود یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی با فراهم کردن تمرین های تعاملی و شخصی، بازخورد فوری و دسترسی نامحدود، انگیزه و خودکارآمدی یادگیرنده را به طور چشمگیری افزایش می دهد در مقابل، روش سنتی با تاکید بر تعامل انسانی مستقیم و بافت فرهنگی غنی، در تفهیم عمیق تر مفاهیم انتزاعی دستوری و تصحیح خطاهای پیچیده بیانی موثرتر ظاهر شد در نتیجه، مقاله حاضر بر ضرورت طراحی الگوهای تلفیقی هوشمندی تاکید می کند که بتوانند نقاط قوت هر دو رویکرد را برای دستیابی به آموزشی کارآمدتر و جامع تر در حوزه دستور زبان فارسی ترکیب نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رحمتی خلیلی ها، بنیامین و شبیری، سیدمصطفی و حاجی شمسایی، علی اصغر و رحیمی خلیلی ها، محمدرضا،1404،تحلیل تطبیقی تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش دستور زبان فارسی در مقایسه با روش های سنتی تدریس،یازدهمین کنفرانس ملی پژوهش های سازمان و مدیریت،تهران،https://civilica.com/doc/2594492
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی پژوهش های سازمان و مدیریت30 بهمن 1404 · تهران