چکیده مقاله
در عصر کنونی، پارادایم مدیریت شهری از رویکردهای کالبد محور و دیوان سالارانه به سمت رویکردهای انسان محور و حکمرانی مشارکتی تغییر جهت داده است در این گذار پارادایمی، شهروند دیگر نه یک دریافت کننده منفعل خدمات، بلکه کنشگری فعال و شریکی استراتژیک در اداره شهر محسوب می شود مشارکت فرهنگی به عنوان زیربنایی ترین لایه مشارکت شهروندی، ضامن پایداری طرح های توسعه شهری و کاهش هزینه های سربار مدیریت شهری است پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش محوری و چندگانه روابط عمومی شهرداری ها در گذار از اطلاع رسانی صرف به مهندسی ارتباطات و فرهنگ سازی تدوین شده است روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی گسترده است یافته های این پژوهش نشان می دهد که روابط عمومی کارآمد با بهره گیری از مدل های ارتباطی دوسویه همسنگ، تکنیک های بازاریابی اجتماعی، مدیریت افکار عمومی در بستر رسانه های نوین و تسهیل گری در روابط میان فردی و گروهی، می تواند شکاف میان مدیران و شهروندان را ترمیم کرده و حس تعلق مکانی را تقویت نماید نتیجه آنکه، ارتقای مشارکت فرهنگی نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای شهرهای آینده است و روابط عمومی، معمار اصلی این بنای مشارکت است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: باستان فارسانی، حبیب الله،1404،نقش راهبردی روابط عمومی شهرداری ها در بازآفرینی سرمایه اجتماعی و ارتقای مشارکت فرهنگی شهروندان در نظام مدیریت شهری،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران،https://civilica.com/doc/2595195
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران