چکیده مقاله
هنرهای بومی، به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از میراث ناملموس فرهنگی هر جامعه، نقشی حیاتی در شکل گیری هویت ملی و محلی ایفا می کنند قوم بلوچ با پیشینه ای غنی از فرهنگ و هنر، دارای سنت های بصری، موسیقایی و نمایشی منحصربه فردی است که امروزه در معرض تهدیدهای جدی ناشی از جهانی شدن و یکسان سازی فرهنگی قرار دارند این پژوهش با هدف بررسی نقش مدیریت فرهنگی در حفظ و بازتولید هنرهای بومی بلوچ در نظام آموزشی ایران انجام شده است رویکرد پژوهش حاضر ترکیبی آمیخته است و شامل دو فاز می باشد: در فاز کیفی، از تحلیل محتوای کیفی اسناد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصان فرهنگی و معلمان هنر استفاده شده و در فاز کمی، پیمایشی با بهره گیری از پرسشنامه استانداردشده بر روی نمونه ای از دانش آموزان و فرهنگیان منطقه سیستان و بلوچستان انجام گرفته است یافته ها نشان داد که ضعف در ساختارهای مدیریت فرهنگی، عدم تخصیص منابع کافی و رویکرد غالب متمرکز و غیربومی در برنامه ریزی درسی، از مهم ترین موانع موجود در مسیر بازتولید هنرهای بومی بلوچ در مدارس به شمار می آیند همچنین نتایج حاکی از آن است که مشارکت فعال مدیریت فرهنگی در تدوین سیاست های اجرایی مبتنی بر بومی سازی محتوای آموزشی می تواند به تقویت هویت فرهنگی دانش آموزان و تضمین تداوم این هنرها منجر شود در پایان، راهکارهایی در زمینه اصلاح ساختار مدیریتی، توسعه آموزش های ضمن خدمت برای معلمان و ادغام اصولی مولفه های هنرهای بومی بلوچ در کتب درسی ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: ایزدخواه، عبدالله،1404،نقش مدیریت فرهنگی در حفظ و باز تولید هنر های بومی بلوچ در نظام آموزشی ایران (مطالعه ترکیبی)،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران،https://civilica.com/doc/2595219
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران