گونه شناسی فضایی فرمی خانه های قاجاری ایران (مطالعه موردی: خانه طباطبایی ها، کاشان)

چکیده مقاله

معماری مسکونی ایران در دوره قاجار بازتابی از شرایط اقلیمی، ساختار اجتماعی و ارزش های فرهنگی حاکم بر شیوه زیست مردم بوده است خانه های این دوره، به ویژه در شهر کاشان، با برخورداری از سازمان فضایی منسجم و الگوهای فرمی مشخص، نمونه ای شاخص از تداوم و تکامل معماری سنتی ایرانی محسوب می شوند هدف پژوهش حاضر، تحلیل گونه شناسی فضایی–فرمی خانه های قاجاری با تمرکز بر خانه طباطبایی ها در شهر کاشان است روش تحقیق به صورت کیفی و تحلیلی بوده و بر پایه مطالعات اسنادی، تحلیل نقشه ها و خوانش فضایی اجزای معماری بنا انجام شده است در این پژوهش، شاخص هایی نظیر سلسله مراتب فضایی، توالی فضاها، نقش حیاط مرکزی، الگوی دسترسی ها و نحوه ارتباط فضاهای خصوصی و نیمه خصوصی مورد بررسی قرار گرفته اند یافته ها نشان می دهد که خانه طباطبایی ها از الگویی درون گرا با سازمان فضایی مرحله ای پیروی می کند که از طریق کنترل دید، مرکزیت حیاط و تفکیک دقیق فضاها، پاسخگوی نیازهای عملکردی، اقلیمی و فرهنگی ساکنان بوده است نتایج این پژوهش می تواند در شناخت بهتر الگوهای معماری مسکونی قاجاری و بهره گیری از اصول فضایی آن در طراحی معماری معاصر موثر واقع شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رویا صدیقی

استادیار، گروه معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب،ایران

غزاله عباسیان

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشکده هنرو معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب،ایران

�دیقی، رویا و عباسیان، غزاله،1404،گونه شناسی فضایی فرمی خانه های قاجاری ایران (مطالعه موردی: خانه طباطبایی ها، کاشان)،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل

ارائه‌شده در

کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری31 خرداد 1405 · بابل