چکیده مقاله
سیستم های هوشمند فیزیکی یا عامل های embodied، سامانه هایی هستند که با تجسد فیزیکی قادر به تعامل پویا با محیط های واقعی بوده و می توانند ادراک، تصمیم گیری و اقدام را در یک چرخه بازخوردی و یادگیرنده بهینه کنند مسئله اصلی این پژوهش بررسی سازوکارهای حس کردن و اقدام کردن در این سیستم ها و نقش آن ها در افزایش انعطاف پذیری، دقت و ایمنی رفتار عامل ها در محیط های پویا و غیرقطعی است برخلاف سیستم های محاسباتی سنتی که با داده های پایدار و ساختاریافته سروکار دارند، عامل های embodied با داده های ناقص، نویزی و تحت تاثیر نیروها و محدودیت های مکانیکی مواجه اند و یادگیری مداوم برای آن ها ضروری است روش پژوهش مبتنی بر مرور گسترده ادبیات و تحلیل معماری های پیشرفته سیستم های embodied شامل Semantic Intelligence، Object–Action Complex OAC و LLM based Robotics است در این راستا، بررسی شده که چگونه حسگرهای چندوجهی شامل دیداری، شنیداری، لمسی و نیرو می توانند بازنمایی جامع از محیط ایجاد کنند و با بهره گیری از یادگیری تقویتی، حافظه تجربی و بازخورد محیطی، رفتار عامل ها بهینه شود نقش تجسد فیزیکی در تعامل اجتماعی و ایجاد اعتماد انسانی نیز مورد تحلیل قرار گرفته است، زیرا بدن فیزیکی عامل امکان تولید نشانه های حرکتی و غیرزبانی را فراهم کرده و تعامل طبیعی و ایمن با انسان را تسهیل می کند یافته ها نشان می دهند که یکپارچگی میان حس کردن و اقدام کردن، به ویژه در چارچوب مدل OAC، عامل ها را قادر می سازد محیط را دقیق تحلیل کرده و کنش ها را بر اساس ویژگی های اشیا، زمینه محیطی و هدف کنشی بهینه سازی کنند معماری های Semantic Intelligence با بازنمایی معناشناختی اشیا و کنش ها، تصمیم گیری هدفمند و پیچیده را ممکن می سازند و تعامل اجتماعی ایمن و طبیعی را تقویت می کنند همچنین، استفاده از مدل های LLM based Robotics، انعطاف و تطبیق سریع عامل ها با محیط های پیچیده را افزایش داده و امکان یادگیری خودمختار و بلادرنگ رفتارهای نوین را فراهم می آورد نتایج نشان می دهند که پیشرفت در حسگرها و عملگرهای پیشرفته، همراه با معماری های یادگیرنده و معناشناختی، توانایی عامل ها را در درک ویژگی های فیزیکی اشیا و انجام تعامل فیزیکی طبیعی تر و انسانی تر افزایش می دهد این پژوهش تاکید دارد که برای دستیابی به رفتار هوشمندانه، تعاملی و انعطاف پذیر، حس کردن، تصمیم گیری و اقدام باید به صورت یکپارچه، مبتنی بر تجربه و یادگیری مستمر طراحی شوند، و این رویکرد پایه ای برای نسل جدید ربات ها و سیستم های خودمختار و اجتماعی فراهم می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: حسینی فرد، محمد و معمار، معصومه و معمار، زهرا،1404،بررسی تعامل سیستم های هوشمند با محیط فیزیکی و حس کردن و اقدام کردن،اولین کنفرانس بین المللی مدیریت، علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی،تهران،https://civilica.com/doc/2600085
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی مدیریت، علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی30 بهمن 1404 · تهران