چکیده مقاله
این مطالعه با تمرکز بر تحول در شیوه های مدیریت بحران های مرزی کشور به نقش فناوری های هوشمند به ویژه هوش مصنوعی در ارتقای فرآیند پایش محیطی و تصمیم گیری پرداخته است مقصود اصلی، پژوهش ارائه چارچوبی نوین در سیستم های کنترل به منظور ایجاد قابلیت پیش بینی و هشدار زودهنگام نسبت به بحران های ناشی از شرایط اقلیمی بوده است؛ به گونه ای که داده های متنوع محیطی نظیر متغیرهای دمایی، رطوبتی، الگوهای جوی و اطلاعات دریافتی از شبکه های حسگر به صورت یکپارچه تحلیل شوند و پشتیبانی اطلاعاتی موثری برای ساختار کنترل فراهم آید پژوهش حاضر از نظر روش شناسی در زمره تحقیقات توصیفی تحلیلی قرار گرفته و بر مبنای بررسی منابع کتابخانه ای و اسناد علمی سامان یافته است تحلیل منظم چهل منبع معتبر داخلی و خارجی نشان می دهد که به کارگیری الگوریتم های یادگیری ماشین و معماری های شبکه های عصبی در بستر سامانه های فرماندهی توان پیش بینی شرایط بحرانی را به سطح بالایی از دقت در حدود نود درصد ارتقا می دهد افزون بر این، نتایج بیانگر آن است که الگوهای متعارف کنترلی در مواجهه با بحران های پیچیده و چندبعدی کارایی لازم را نداشته و گذار به مدل های هوشمند داده محور و پیش نگر یک ضرورت ساختاری محسوب می شود در جمع بندی می توان اظهار داشت که الگوی پیشنهادی پژوهش قادر است به عنوان یک ابزار پشتیبان راهبردی ایفای نقش کند و با کاهش وابستگی به قضاوت انسانی، افزایش سرعت واکنش و بهبود انعطاف پذیری سازمانی کارآمدی مدیریت بحران را به طور محسوسی ارتقا دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مسی، کریم،1404،بهره گیری از هوش مصنوعی و پایش اقلیمی برای مدیریت پیشرفته بحرانهای مرزی،چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان جغرافیا و علوم زمین ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان جغرافیا و علوم زمین ایران29 بهمن 1404 · تهران