چکیده مقاله
ژئوتوریسم شاخه ای از صنعت گردشگری است که بر پایه بازدید از پدیده های زمین شناسی و ژئومورفولوژیکی بنا شده است منطقه خوروبیابانک واقع در زون ساختاری ایران مرکزی با دارا بودن ویژگی های طبیعی منحصر به فرد و جاذبه های زمین گردشگری مناسب نظیر پلیگون های نمکی، تپه های شنی، معادن سنگ و پتاس، آبشار نمکی، چشمه های آبگرم و ساختارهای زمین شناسی خاص، یکی از مهم ترین مناطق دارای پتانسیل ژئوتوریستی در ایران محسوب می شود این ظرفیت های علمی، طبیعی و وجود چشم اندازهای منحصر به فرد سبب گردیده است تا این بخش از کشورمان مورد توجه گردشگران، به ویژه در حوزه زمین گردشگری قرار گیرد توجه بیشتر به این منطقه و معرفی ظرفیت های زمین گردشگری آن در کنار فراهم آوردن زیرساخت های مورد نیاز گردشگران حوزه زمین گردشگری می تواند موقعیت مناسبی را برای علاقه مندان و محققان علوم زمین فراهم آورد تا در یک محیط دست نخورده، طبیعی و واقعی مطالعات زمین شناسی را انجام داده و نسبت به حفظ میراث زمین اقدام نمایند هدف این پژوهش معرفی جاذبه های ژئوتوریستی منطقه خور و بیابانک و تبیین نقش آنها در توسعه پایدار منطقه است روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات میدانی و کتابخانه ای است نتایج نشان می دهد که این پدیده ها علاوه بر ارزش علمی، می توانند به عنوان موتور محرک اقتصادی در راستای توسعه پایدار منطقه مورد بهره برداری قرار گیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الح عقیلی، مریم السادات و داوطلب، الهام،1404،منطقه ژئوتوریسمی خوروبیابانک گنجینه پنهان در قلب کویر ایران،چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان جغرافیا و علوم زمین ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان جغرافیا و علوم زمین ایران29 بهمن 1404 · تهران