چکیده مقاله
برنامه ریزی و توسعه شهری در عصر معاصر بدون توجه به ویژگی های ژئوتکنیکی بستر شهرها با چالش های جدی روبه رو می شود افزایش بلندمرتبه سازی، تغییر الگوی مصرف، فشار بر سفره های آب زیرزمینی و بروز پدیده هایی همچون فرونشست، ضرورت بررسی هم زمان شهرسازی و علم ژئوتکنیک را دوچندان کرده است این مقاله با رویکردی مروری تحلیلی به تبیین پیوند میان ژئوتکنیک و شهرسازی در زمینه بلندمرتبه سازی می پردازد و نشان می دهد چگونه ویژگی های زمین شناسی، هیدروژئولوژی، نوع خاک، فشارهای وارده بر بستر و مدیریت منابع آب می توانند بر پایداری سازه ها و کیفیت توسعه شهری اثرگذار باشند شهر مشهد به عنوان یک نمونه شهری پویا با رشد سریع، افت شدید سفره های آب زیرزمینی و گسترش ساخت و سازهای بلندمرتبه انتخاب شده است تا از منظر ژئوتکنیک و چالش های زمین شناختی تحلیل شود یافته های این مرور نشان می دهد که همگرایی میان داده های ژئوتکنیک و برنامه ریزی شهری نه تنها باعث کاهش ریسک ساخت و سازهای آسیب پذیر می شود بلکه می تواند مبنای توسعه شهری مقاوم، پایدار و هماهنگ با ظرفیت های زمین شناختی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
جلال بیوکی
سعیده حسینیمحمد قاین نژادگل خطمی
سعیده حسینی
جلال بیوکیمحمد قاین نژادگل خطمی
محمد قاین نژاد
جلال بیوکیسعیده حسینیگل خطمی
گل خطمی
جلال بیوکیسعیده حسینیمحمد قاین نژاد
شیوه ارجاع
�یوکی، جلال و حسینی، سعیده و قاین نژاد، محمد و خطمی، گل،1404،پیوند ژئوتکنیک و بلندمرتبه سازی در شهرسازی رویکردی تحلیلی-کاربردی با تاکید بر شهر مشهد،چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان جغرافیا و علوم زمین ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دانشجویان جغرافیا و علوم زمین ایران29 بهمن 1404 · تهران