چکیده مقاله
به منظور بررسی اثر پرایمینگ بذر با کیتوزان بر روی بهبود صفات فیزیولوژیکی سویا تحت تنش شوری آزمایشی به صورتفاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در دانشگاه محقق اردبیلی در سال ۱۴۰۳ انجام شد تیمارها شامل چهار سطحشوری صفر، ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی مولار و چهار سطح کیتوزان صفر، ۰/۲۵، ۰/۵۰ و ۰/۷۵ درصد وزنی حجمی که همه در اسید استیک یک درصد حل شده بودند نتایج نشان داد که تنش شوری موجب کاهش سرعت جوانه زنی، مقدار استفاده از ذخایربذر، کارایی استفاده از ذخایر بذر، تحرک ذخایر بذر، کسر ذخایر مصرف شده، و باعث افزایش وزن خشک باقیمانده گردید، ولیپرایمینگ با سطوح مختلف کیتوزان، به ویژه کیتوزان ۰/۷۵ درصد، این صفات را نسبت به شاهد بهبود بخشید و وزن خشک باقیمانده را کاهش داد نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که در بین تیمارهای مورد مطالعه، تیمار بذر با کیتوزان ۰/۷۵درصد موثرترین روش برای بهبود صفات فیزیولوژیکی بذر سویا محسوب میشود و میتواند اثرات مضر تنش شوری را بر برخیصفات در گیاهچه سویا کاهش داده و رشد گیاهچه را بهبود بخشد
کلیدواژهها
نویسندگان
هانیه سعادت
دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
محمد صدقی
استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
نگین امن زاده قوجه یگلو
دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
شیوه ارجاع
�عادت، هانیه و صدقی، محمد و امن زاده قوجه یگلو، نگین،1403،اثر پرایمینگ بذر با کیتوزان بر روی بهبود صفات فیزیولوژیکی سویا (Glycine max (L.) Merrill) تحت تنش شوری،هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی27 آذر 1403