چکیده مقاله
تجمع آمیلوئید بتا ۱ ۴۲ Aβ۱–۴۲ به عنوان فاکتور اصلی در آسیب شناسی بیماری آلزایمر AD می باشد مقاومت به انسولین، هیپرگلیسمی، هیپرانسولینمی و افزایش گونه های فعال اکسیژن ROS از شاخصبیماری دیابت نوع ۲ TDM۲ هستند و به عنوان شاخص های ارتباطی بین بیماری آلزایمر و دیابت شناخته می شوند هیپرگلیسمی به عنوان مهمترین فاکتور خطر برای سلول های عصبی و عامل افزایش سطح ROS است که باعث افزایش آپوپتوز در سلول های عصبی می گردد آستاگزانتین ATX ، یک کاروتنوئید گزانتوفیل، دارای طیف گسترده ای از فعالیت های زیستی مانند محافظت از نورون است این مطالعه با هدف بررسی اثر برهم کنش ATX با در شرایط هیپرگلیسمی و حضور و عدم حضور انسولین انجام شد بر اساس نتایج رزونانس پلاسمون سطحی SPR ، فرآیند اتصال ATX به Aβ۱ ۴۲ خود به خودی، گرماگیر، وابسته به آنتروپی بوده و همچنین فرآیند اتصال ATX به Aβ۱ ۴۲ وابسته به غلظت گلوکز و انسولین می باشد آنالیز پارامترهای ترمودینامیکی نشان می دهد که پیوندهای آبگریز نقش مهمی در برهم کنش ATX و Aβ۱ ۴۲ دارند داکینگ لیگاندهای انسولین، ATX و گلوکز به صورت جداگانه با استفاده از نرم افزار AutoDock Vina و داکینگ همزمان هر سه لیگاند با آمیلوئید بتا توسط Pyrx ۸ ۰ و HEX ۸ ۰ ۰ و آنالیز نتایج با استفاده از LigPlot و Studio Discovery انجام شد آنالیز نتایج داکینگ مولکولی نشان دهنده نقش مهم اتصالات آبگریز در اتصال بین لیگاندها و Aβ۱ ۴۲ در هر دو نوع داکینگ می باشد و همچنین بیانگر یکسان بودن برخی از جایگاه های اتصال ATX و گلوکز و ATX و انسولین به Aβ۱ ۴۲ است، بعلاوه ATX با اتصال به آمینواسیدهای ۲۱ ۱۷ در Aβ۱ ۴۲، احتمالا نقش مهمی در مهار تجمعات Aβ۱ ۴۲ دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هقانی، حسام و یامی، زهرا و اسدپورسنگین، مهدیه،1403،بررسی برهمکنش آستاگزانتین با آمیلوئیدبتا (Aβ۱-۴۲) به وسیله SPR،هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی27 آذر 1403