عامل های هوش مصنوعی خودمختار:توانمندی های کنونی و چالش های آینده

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی توانمندی های عامل های هوش مصنوعی خودمختار می پردازد که می توانند به صورت مستقل از انسان عمل کنند و در محیط های پیچیده و پویا به طور موثری تعامل داشته باشند این عامل ها با استفاده از پیشرفت های اخیر در حوزه یادگیری ماشین، شبکه های عصبی و رباتیک، توانایی یادگیری از محیط و تصمیم گیری خودکار را به دست آورده اند این قابلیت ها به آن ها اجازه می دهد تا در زمینه های مختلفی مانند رانندگی خودکار، مراقبت های بهداشتی و مدیریت فرآیندهای صنعتی به صورت موثر عمل کنند تحلیل ها نشان می دهد که این عامل ها قادر به تحلیل بلادرنگ داده ها، تطبیق با شرایط متغیر محیطی و انجام وظایف پیچیده هستند که آن ها را از سیستم های سنتی هوش مصنوعی متمایز می کند با این حال، چالش هایی نظیر مقیاس پذیری، پیچیدگی در تصمیم گیری و نگرانی های اخلاقی همچنان وجود دارد که نیازمند توسعه چارچوب های حاکمیتی و اخلاقی برای استفاده ایمن و سودمند از این فناوری ها است پیشرفت های بیشتر در این حوزه می تواند به توسعه هوش مصنوعی عمومی AGI و هوش فوق العاده مصنوعی ASI منجر شود، که فرصت ها و خطرات بالقوه ای را به همراه دارد بنابراین، پژوهش های مستمر، همکاری های بین رشته ای و توجه به ابعاد اخلاقی و اجتماعی این فناوری ضروری است تا از توانمندی های آن به صورت مسئولانه و در راستای منافع جامعه استفاده شود این مقاله اهمیت پژوهش های مستمر و بین رشته ای را در توسعه و استقرار عامل های هوش مصنوعی خودمختار برجسته می کند تا این فناوری بتواند به طور مسئولانه و در راستای ارزش های اجتماعی به کار گرفته شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حسین ممیز

دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر،گرایش هوش مصنوعی و رباتیکز،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد الکترونیکی،تهران، ایران

ممیز، حسین،1403،عامل های هوش مصنوعی خودمختار:توانمندی های کنونی و چالش های آینده،سومین همایش بین المللی مهندسی کامپیوتر، برق و تکنولوژی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی مهندسی کامپیوتر، برق و تکنولوژی3 شهریور 1403 · همدان