مرجعیت درمانی قرآن (شفا بخش دردهای انسانی)

چکیده مقاله

خداوند در آیه از کتاب عظیم خود، قرآن را با واژه شفا بودن توصیف نموده است و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه للمومنین و ال یزید الظالمین اال خسارا اسری/ ۸۲ قل هو للذین آمنوا هدی و شفاء فصلت/۴۴ یا ایها الناس قد جاءتکم موعظه من ربکم و شفاء لما فی الصدور و هدی و رحمه للمومنین یونس/ ۱۷۵ در این مدون که پژوهشی میان رشتهای در علوم قرآنی است، به روش توصیفی تحلیلی، به واکاوی، مرجعیت درمانی و شفا بخشی قرآن، پرداخته و در این مسیر از تفاسیر بزرگان و روایات اهل بیت علیهم السالم بهره گرفته شده است طبق آیات مذکور، با ذکر قید مومن، برای کسی که ظالم باشد نه تنها موجب هدایت و شفا و رحمت نیست، بلکه موجبات خسران را فراهم میکند به کار گیری واژه شفا، مسبوق به وجود بیماری است؛ لذا هم شناخت بیماریها ضروری است و هم درمان آنها الزم انسان دارای دو بعد روحانی و جسمانی است لذا در نگاه اول دو نوع بیماری لحاظ میگردد اما با تدبر در آیات الهی می توان، بیماریهای انسان را به چهار شعبه: اعتقادی، روحی، اخلاقی و جسمی تقسیم نمود البته، شرط اساسی درمان هر نوع بیماری بواسطه قرآن، رجوع به قرآن و استشفای از آن و فرود آوردن سر تعظیم و اطاعت در برابر قرآن است