شهر هوشمند به عنوان مکان مشترک برای انسان و طبیعت

چکیده مقاله

شهرها به طور ذاتی با چالش های پیچیده مواجه هستند به عبارت دیگر تجمع انبوه عظیمی از ساکنان منجر به آشفتگی و بی نظمی شده و شرایطی را به وجود آورده که اختالل در تعادل شهرها ایجاد کرده و دستیابی به پایداری را با روش های کنونی بسیار سخت کرده است این مسائل باعث پیچیدگی های زیاد درشهرهای جدید می گردند و سبب گردیده اند که متخصصان به فکر ایجاد راه حل هایی برای مشکالت موجود باشند یکی از برجسته ترین راه حل ها در این زمینه ، جهت مقابله با چالش های کنونی شهرها، توسعه شهر هوشمند است که درطول سال های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است شهری که با استفاده از فناوری های جدید، ارتقاء نوآوری و مدیریت دانش زیست پذیرتر، کاربردی تر، رقابتی تر و به روز تر می باشد رشد هوشمند بیان کننده آن نوع از توسعه است که در آن ترویج حیات مدنی و سرزندگی اجتماعی، حمل و نقل عمومی و کاستن از اثرات نامطلوب زیست محیطی، و احیای شهر به عنوان محیط سالم و فعال که بتواند آینده ای مطلوب را برای تمام شهروندان تامین نماید، اصلی ترین هدف به شمار میرود در این مقاله در ابتدا به بررسی مبانی نظری پژوهش پرداخته شده است ، سپس به شناسایی شاخص های شهر هوشمند و متغیرهای این شاخص ها و همچنین چارچوب های شهر هوشمند شامل فناوری، انسانی و انرژی نیز به منظور ساده سازی مفاهیم با تحلیل محتوای متن پرداخته شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا مفاخری

کارشناس ارشد جغرافیای انسانی دانشکده جغرافیا دانشگاه خوارزمی تهران تهران، ایران

سیدمحمدرضا مرتضوی مقدم

دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر دانشگاه خاتم تهران، تهران، ایران

سپیده صمدزاده یزدی

استادیار گروه معماری منظر دانشگاه خاتم تهران، تهران، ایران

مرتضوی مقدم، سیدمحمدرضا و صمدزاده یزدی، سپیده،1400،شهر هوشمند به عنوان مکان مشترک برای انسان و طبیعت،دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژ�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی28 آبان 1400