چکیده مقاله
در نمادشناسی تثبیت شده هنر تدفین کلاسیک یونان، انار همیشه بهعنوان نماد مرگ یا نماد باروری نامیده میشود بررسی دقیق پیوندها و روابط پیچیده متعدد میوه به تغییر این درک تقلیل دهنده از انار به تفسیر دقیق تری به عنوان نشانگرزمان چرخه ای و به عنوان نماینده، ابدیت ، از قطبیت درک شده بین نر و ماده کمک میکند و تغییر در شیوه تولید ارضی مراسم تشییع جنازه تنها زمینه لازم برای درک «معنای» کالاهای قبر نیست در مورد انار به عنوان نقش تزیینی، بررسی میوهبه عنوان ماده غذایی و به عنوان کالای لوکس نیز برای کشف بافت تداعی غنی آن ضروری است استفاده از انار در دین یونانباستان به خوبی شناخته شده است، اما یافتن درک ما از نمادگرایی آن در هنر تدفین صرفا بر اساس استفاده نمادین دراسطوره، متن و سنت شفاهی به اندازه کافی دور نیست ما باید تلاش کنیم تا اسطوره و نمادگرایی را با عمل واقعی و استفاده دردنیای واقعی پیوند دهیم، اما باتوجه به کمبود و غیرقابل اعتماد بودن منابع اولیه در مورد غذا و کشاورزی در دنیای باستان، اینکار آسانی نیست بااین حال، از طریق بررسی آن منابع معدود موجود، تصویر تغییریافته ای از انار شروع به متبلور شدن میکندیکی از میوه ها به عنوان یک شیء پایانی، میانجی بین شرایطی که اغلب به عنوان متضاد در نظر گرفته می شوند: زندگی و مرگ،مرد و زن، بی واسطه بودن و ابدیت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یونس زاده، سمانه،1403،آیکونوگرافی نقوش گل انار (انار) و گل رز سرخ در سوزندوزی ایران،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 تیر 1403 · تهران