چکیده مقاله
پرندگان در نگارگری ایرانی به ویژه در دوره صفویه نقشی نمادین و عرفانی ایفا کرده اند در این دوره، که یکی از دوره های برجسته شکوفایی هنر نگارگری است، حضور پرندگان با مفاهیم عرفانی و معنوی به شکلی چشمگیر تجلی یافته است این مقاله با تحلیل نمونه های تصویری آثار نگارگری صفویه، جایگاه پرندگان نمادین را در این هنر بررسی کرده و ارتباط آن ها با جهان بینی وحدانی هنر ایرانی را تحلیل می کند پرندگان در عرفان اسلامی به عنوان نماد روح انسان و سفر به سوی حقیقت الهی شناخته می شوند در این تحقیق، نمادپردازی پرندگان در مکاتب مختلف نگارگری اسلامی مقایسه و ارتباط آن ها با آموزه های عرفانی، قرآنی و فلسفی بررسی می شود همچنین با استفاده از نظریات نشانه شناسی و جامعه شناسی هنر، مقاله تحلیلی جامع از کارکرد معنایی و فرهنگی این نمادها در هنر ایرانی ارائه می دهد و جایگاه آن ها در ساختار هنر قدسی صفویه مورد واکاوی قرار می گیرد کلیدواژه ها: پرندگان نمادین، نگارگری صفویه، هنر قدسی، فلسفه عرفانی
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوشفر، نسرین و طهوری، نیر،1404،بال هایی به سوی تجلی حق بررسی تطبیقی نقش پرندگان نمادین در جهان بینی الهی و هنر ایرانی،ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 اردیبهشت 1404 · تهران