تمرکززدایی قدرت و بازسازی هویت های منطقه ای: مطالعه جامعه شناختی فرآیند خودمختاری در اسپانیا (۱۹۷۵-۱۹۹۰)

چکیده مقاله

دوره گذار اسپانیا از دیکتاتوری به دموکراسی ۱۹۷۵ ۱۹۹۰ نقطه عطفی در تاریخ سیاسی و اجتماعی این کشور بود که با تصویب قانون اساسی ۱۹۷۸ و استقرار نظام خودمختاری منطقه ای، ساختار قدرت و مناسبات دولت مرکزی و مناطق را دگرگون ساخت این مقاله با رویکردی جامعه شناختی، به بررسی پیامدهای تمرکززدایی و اعطای خودمختاری به مناطق، به ویژه کاتالونیا و باسک، می پردازد و نقش این فرآیند را در شکل گیری هویت های منطقه ای، بازتوزیع منابع و پویایی های اجتماعی تحلیل می کند پرسش محوری پژوهش آن است که تمرکززدایی قدرت و منابع تا چه اندازه به تقویت هویت های محلی، افزایش مشارکت سیاسی و اجتماعی، و در عین حال، به بروز یا تشدید شکاف های هویتی و اجتماعی میان دولت مرکزی و مناطق انجامیده است یافته های مقاله نشان می دهد که هرچند نظام خودمختاری منطقه ای در اسپانیا موجب احیای هویت های فرهنگی و افزایش کنترل محلی بر منابع و سیاست گذاری شد، اما به دلیل نابرابری در توزیع منابع و استمرار برخی محدودیت های ساختاری، زمینه ساز تداوم تنش ها و مطالبات هویتی جدید گردید در نتیجه، فرضیه پژوهش مبنی بر همزمانی فرصت های مشارکت و توسعه با تداوم یا تشدید شکاف های هویتی و اجتماعی، تایید می شود و تجربه اسپانیا الگویی مهم برای تحلیل تحولات جوامع چندملیتی و سیاست های تمرکززدایی به شمار می رود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد سمیعی

دانشجوی دکتری مطالعات بریتانیا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران

فاطمه خالدی

کارشناسی ارشد طراحی لباس، پژوهشگر، استاد دانشکده فنی و حرفهای دختران شیراز، شیراز، ایران

مهدی فاخری

دانشیار گروه دیپلماسی و سازمان های بین المللی دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران

�میعی، محمد و فاخری، مهدی،1404،تمرکززدایی قدرت و بازسازی هویت های منطقه ای: مطالعه جامعه شناختی فرآیند خودمختاری در اسپانیا (۱۹۷۵-۱۹۹۰)،ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 شهریور 1404 · تهران