بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی و صمیمت زناشویی با در نظر گرفتن متغیر تعدیلگر خودخاموش سازی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی و صمیمت زناشویی با در نظر گرفتن متغیر تعدیلگر خودخاموشسازیبوده است پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت و روش توصیفی همبستگی بوده است جامعه آماری این پژوهشکلیه مادران با دامنه سنی ۲۵ تا ۴۰ ساله شهر کرج در سال ۱۴۰۲ میباشد که فرزند آنان در دامنه سنی ۶ تا ۱۲ سال بوده و براساس مصاحبه بالینی پژوهشگر، پرونده پزشکی و آزمون پرسشنامه علائم مرضی کودکان فرم معلمان؛ CSI ۴ مبتلا به یکی از۱انواع اختلالات رفتاری تشخیص داده میشوند، بوده است روش نمونه گیری به صورت طبقهای تصادفی بوده است حجم نمونه دراین تحقیق از طریق فرمول کوکران ۳۸۴ نفر از مادران بوده است برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های سبکهای دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید ۱۹۹۶ ، صمیمیت زناشویی اولیا و همکاران ۱۳۸۵ و خودخاموش سازی جک ۱۹۹۱ استفاده شده است برای تحلیل داده ها از آزمونهای توصیفی و آزمونهای تحلیلی: همبستگی، تحلیل عاملی و برازش مدل از نرم افزارهای SPSS و SMARTPLS استفاده شده است یافته های پژوهش نشان میدهد سبکهای دلبستگی میتواند صمیمیت زناشویی والدین کودکان با اختلالات رفتاری را پیشبینی کند و خودخاموش سازی رابطه بین سبکهای دلبستگی با صمیمیت زناشویی را در والدین کودکان با اختلالات رفتاری تعدیلگری میکند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا جلیلوند

کارشناسی ارشد رشته روانشناسی شخصیت، موسسه آموزش عالی آیندگان، تنکابن، ایران

�لیلوند، زهرا،1402،بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی و صمیمت زناشویی با در نظر گرفتن متغیر تعدیلگر خودخاموش سازی،چهارمین کنفرانس بین المللی و پنجمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی و پنجمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری29 آذر 1402 · تهران