بررسی ابعاد معماری بومی ایرانی و رابطه آن با معماری پایدار

چکیده مقاله

مسلما معماری بومی مربوط به گذشته کشورمان در زمان و مکان خودش پایدار بوده و تکرار آن امری بیهوده است در این مقاله استخراج ویژگی های قابل تکرار آن در راستای دستیابی به اهداف معماری پایدار، مورد نظر می باشد پایداری به معنی ایجاد فرآیندی قابل تکرار می باشد و مفهومی است که بیشتر به عنوان اندازه ارزش یک روش به کار برده می شود با این نگرش، درک اصول و ارزش های تکرارپذیر معماری بومی، بسیار با ارزش می باشد روش این پژوهش مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است و رویکردی توصیفی دارد نتایج به دست آمده از این پژوهش به درک اهمیت نقش معماری بومی در ایجاد رویکرد پایداری در معماری منجر می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی پولادور خوش

دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران

مصطفی امیدی

دکتری تخصصی جامعه شناسی اقتصادی و توسعه دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

احسان کاشی

استادیار گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران

سیدعلی میراحمدی

کارشناسی ارشد شهرسازی، واحد سمیرم، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

خشایار عمادی

کارشناسی ارشد شهرسازی، واحد سمیرم، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

�میدی، مصطفی و میراحمدی، سیدعلی و عمادی، خشایار،1397،بررسی ابعاد معماری بومی ایرانی و رابطه آن با معماری پایدار،کنفرانس ملی عمران و معماری در مدیریت شهری قرن 21،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی عمران و معماری در مدیریت شهری قرن 2131 شهریور 1397 · کرج