بررسی تأثیر روانشناسی محیطی نور، رنگ و فرم در فضاهای درمانی در راستای کاهش طول درمان

چکیده مقاله

محیط های درمانی معمولاً از جمله مکان هایی هستند که فضایی دلهره آور و حالتی جبرگونه را در ذهن افراد جامعه تداعی می کنند،چنین برداشتی شاید به دلیل عدم توجه به کیفیت بخشی به فضاها در طراحی محیط های درمانی باشد بنابراین اتخاذ رویکردی کهبا هدف قرار دادن آرامش جسمی، روحی و روانی بیماران در وهله اول، تصویری متفاوت ارائه دهد، ضروری به نظر می رسد یکیاز راهبردهای مهم در این امر، طراحی مناسب فضاهای بیرونی و چگونگی ترکیب آن با فضاهای داخل می باشد که علاوه بر دارابودن پیام دعوت کنندگی برای افراد، با بهره گیری از طبیعت و عناصر شفابخش آن، تجربه ای خوشایند از پروسه درمان را برایبیمار رقم می زند و از آنجایی که در طراحی فضاهای درمانی با توجه به عملکرد آن ها، بیشترین تأثیر به عهده شاخصه های نور، رنگ و فرم هایتأثیرگذار بصری می باشد در این پژوهش سعی شده است با استفاده از منابع میدانی کتابخانه ای به روش توصیفی تحلیلی و مشاهده،به ماهیت محیط و مؤلفه های آن نور، رنگ و فرم و فضاهای بیرونی مورد بررسی قرار گیرد و با هدف دستیابی به نگاهی نو درطراحی فضاهای باز و نیمه باز از حیث تأثیر آن بر کاهش استرس بیماران به بررسی این گونه فضاها در محیط های درمانی در قالبانواع حیاط ها، باغ ها، بام، تراس و دیوار سبز با هندسه، فرم و کارکردهای متفاوت پرداخته است و به منظور افزایش سبزینگی محیط،گامی مؤثر در افزایش رضایتمندی بیماران و کاهش طول درمان آنان می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا احمدی

دانشجو، کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحداستهبان، استهبان، ایران

عباسعلی زهری زاده

دانشجو، کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحداستهبان، استهبان، ایران

احمد خرم

عضو هیئت علمی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحداستهبان، استهبان، ایران

�حمدی، زهرا و زهری زاده، عباسعلی و خرم، احمد،1399،بررسی تأثیر روانشناسی محیطی نور، رنگ و فرم در فضاهای درمانی در راستای کاهش طول درمان،پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱29 دی 1399 · تهران