چکیده مقاله
زمین به عنوان یک ثروت تجدید ناپذیر در شهر یکی از اصلی ترین موضوعات مورد توجه مدیران و برنامه ریزان شهری است و در این میان مسکن به دلیل یک نیاز اساسی در ابعاد مختلف برای شهروندان از اهمیت بسیاری برخوردار است، لذا تامین زمین و مکانیابی اراضی توسعه مسکن در یک افق بلند مدت از ضرورت های اساسی محسوب می گردد در این پژوهش محقق با یک تحقیق میدانی از طریق مشاهده اراضی موجود در شهر به کسب اطلاعات اسنادی در خصوص نیازهای مسکن در یک افق ۲۰ ساله در شهر شیرین سو از شهرهای اقماری همدان پرداخته است و با تعیین معیارهای انتخاب اراضی مسکن با استفاده از روش topsis به عنوان یکی از روش های چند معیاره در مکان گزینی اراضی توسعه مسکن، مکان، مساحت و قطعات مورد نیاز اراضی مورد نظر را در این شهر مشخص می نماید ضمنا نتایج این مطالعه نشان داد که مسیر توسعه فیزیکی شهر تمایل به عدم تمرکز در بافت میانی و بیشتر گرایش به توسعه در جهت شرق وجنوبشرقی دسترسی به جاده اصلی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
حسن رمضانی
دانش آموخته جغرافیا وبرنامه ریزی گردشگری،کارشناس مسئول امورفرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری همدان
شکوه بازگیر
دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری،دانشگاه آزاد اسلامی همدان
محمدرضا فدایی
دانشجوی دکتری جغرافیا،دانشگاه آزاداسلامی واحد ملایر،همدان شهرداری مدیریت بحران
بهاره صدیقی
دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی،دانشگاه آزاد اسلامی همدان،ایران
شیوه ارجاع
�مضانی، حسن و بازگیر، شکوه و فدایی، محمدرضا و صدیقی، بهاره،1400،بررسی نیازهای بخش مسکن با انتخاب اراضی مناسب در روستا شهرها نواحی محروم با استفاده از مدل Topsis نمونه موردی شهرشیرین سو همدان،ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱26 مرداد 1400 · تهران