چکیده مقاله
بیان مسئله: شهر دوستدار کودک به عنوان رویکردی نوین در برنامه ریزی و طراحی شهری به دنبال ایجاد محیط هایی است که با توجه به حقوق کودکان، به نیازهای جسمی، روانی و اجتماعی آنها پاسخ می دهد اهمیت این رویکرد امروزه در بسیاری از کشورها پذیرفته شده است با رشد روزافزون شهرنشینی و تمرکز جمعیت در کالن شهرها، توجه به گروه های آسیب پذیر، به ویژه کودکان، به یکی از چالش های اساسی برنامه ریزی شهری تبدیل شده است کودکان به عنوان قشر مهمی از جامعه، به محیط هایی ایمن، سالم، و تحریک کننده برای رشد جسمی، ذهنی و عاطفی نیاز دارند بااین وجود، بسیاری از شهرها به دلیل اولویت بندی های اقتصادی، گسترش بیرویه شهری و عدم توجه کافی به نیازهای کودکان، محیط هایی نامناسب برای این گروه ایجاد کرده اند هدف: هدف این مقاله بررسی ابعاد و ویژگی های مختلف در فضاهای شهری طراحی شده در رویکرد شهر دوستدار کودک و مروری بر آثار محیط های شهری است پژوهش حاضر به بررسی مهمترین مدل ها، شاخص ها و آثار شهر دوستدار کودک می پردازد یافته های این پژوهش نشان می دهد که اجرای مدل های موفق مانند مدل مشارکتی و مدل طراحی فراگیر، می تواند به ارتقای کیفیت زندگی کودکان در شهر کمک کند عالوه بر این، جنب های متفاوتی از رویکرد را برمبنای شاخص هایی مانند امنیت، دسترسی به خدمات و مشارکت کودکان را تبیین نموده و آثار مثبت این رویکرد همچون افزایش حس تعلق و خلاقیت میان کودکان را معرفی می کند روش: روش مورد استفاده در این مقاله توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است کلیدواژه ها: شهر دوستدار کودک، روانشناسی محیط، طراحی شهری، فضاهای عمومی
کلیدواژهها
نویسندگان
صدیقه سلیمانی شیجانی
دکتری معماری منظر، مدرس مدعو موسسه آموزش عالی احرار
معصومه رهبر
دانشجوی مقطع ارشد مهندسی معماری، موسسه آموزش عالی احرار
نیلوفر سودبخش
دانشجوی مقطع ارشد مهندسی معماری، موسسه آموزش عالی احرار
شیوه ارجاع
�لیمانی شیجانی، صدیقه و رهبر، معصومه و سودبخش، نیلوفر،1403،شهر دوستدار کودک،سیزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1403 · تهران