چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی والدگری ذهن آگاهانه بر سبک زندگی و استرس والدینی در مادران دارای کودکان دبستانی بیش فعال در شهر اصفهان بود که با روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و بادو گروه آزمایش و کنترل انجام شد جامعه آماری پژوهش حاضر مادران دارای کودك مبتلا به بیش فعالی در سن 7 تا 12 سال در دبستان های شهر اصفهان 1398 بودند که از بین آنها 26 نفر از مادران که نمره بالاتری درپاسخ به پرسشنامه کانرز فرم والدین کسب نمودند و حاضر به همکاری داوطلبانه با محقق بودند، به روش نمونه برداری هدفمند و تصادفی انتخاب شدند سپس مادران به طور تصادفی به دو گروه مداخله 13 نفری و کنترل 13 نفر تقسیم شدند گروه های مداخله طی 8 هفته یک جلسه یک ساعت و نیم در هفته در آموزش والدگری ذهن آگاهانه شرکت داده شدند برای اندازه گیری میزان اثربخشی والدگری ذهن آگاهانه بر سبک زندگی واسترس والدینی آنان دو گروه در پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری بعد از یکماه از پایان آموزش مقیاس های استرس والدینی PSI SF و سبک زندگی لعلی و همکاران، 1391 بر روی آنان اجرا گردید نتایجتحلیل واریانس با اندازه های مکرر نشان داد که آموزش والدگری ذهن آگاهانه بر کاهش استرس والدینی و ابعاد آن و هم چنین بر بهبود سبک زندگی و ابعاد آن تاثیر داشته و تاثیر این آموزش ها در مرحله پیگیری نیز تداومداشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیکدل، زهرا و منیدری، مرضیه و صادقی، فاطمه،1399،اثربخشی والدگری ذهن آگاهانه بر سبک زندگی و استرس والدینی در مادران دارای کودکان (دبستانی) بیش فعال در شهر اصفهان،دومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1399 · تهران