ارتباط مؤثر زندگی خدامحورانه بر سلامت روانی و معنوی افراد

چکیده مقاله

در این پژوهش به نقش زندگی توحیدی بر سلامت روانی افراد و جامعه پرداخته شده است که طبق آیه قرآنی هدف غایی و نهایی از خلقت انسان ها عبودیت و بندگی کردن است و لازمه عبودیت انسان، زیست کردن به نحوه ایده آل آن یعنی مطیع دستورات حاکم نامحدود و حکیم است و برنامه هایی که توسط نبی و امام به افراد آموزش داده شده روشن کننده راه افراد است همچنان که رابطه مستقیمی میان انجام به وظایف یعنی بایدها و نبایدها ولذت عبودیت وجود دارد دین بدون وحی یعنی زمین بدون تخم که نتیجه نمی دهد و نهایت به بن بست می رسد و زندگی از آغاز تا پایان، چه حیات جسمانی و چه روحانی همگی به سمت خدا در حرکت هستند و برای رسیدن به انسان کامل مطلوب که دین اسلام در قرآن معرفی می کند قابل توجه است بنابراین در این پژوهش استناد به منابع مهمی چون قرآن ،نهج البلاغه،صحیفه سجادیه ،دیدگاه ائمه، زیارات عمیق وارده شده و علمای دین ضروری است روش تحقیق در این حوزه تحلیلی –توصیفی می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه فریبرزی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی فیروزآباد ایران

حدیث زارعی

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شیعه شناسی –کلام دانشگاه اصفهان

شمیم اسلامپور

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی واحد شیراز دانشگاه آزاد اسلامی شیراز ایران

نرگس شکرالهی یانچشمه

کارشناس علوم تربیتی، گروه روانشناسی واحدکوار دانشگاه پیام نور کوار ایران

�ارعی، حدیث،1399،ارتباط مؤثر زندگی خدامحورانه بر سلامت روانی و معنوی افراد،دومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1399 · تهران