شرط الحاقی در فقه و حقوق ایران

چکیده مقاله

در ارتباط با شرط الحاقی از جنبه های مختلفی میان فقها و حقوقدانان اختلاف نظر وجود دارد که یکی از این جنبه ها لازم الوفاء بودن تعهد ناشی از شرط الحاقی است که در فقه امامیه، مشهور آن را لازم الوفاء نمی داند ودر مقابل اقلیتی از فقها آن را لازم الوفاء می دانند ولی در حقوق ایران تعهدات ناشی از شرط الحاقی لازم الوفاء دانسته شده است و ظاهرا اختلاف نظری از این جنبه وجود ندارد ولی جنبه دیگری که در شرط الحاقی طرحشده و هم در حقوق ایران و هم در فقه امامیه مورد اختلاف است ، این است که آیا شرط الحاقی را در بعضی از حالت ها می توان بعنوان یک شرط ضمن عقد مطرح کرد و در نتیجه تابع احکام شروط ضمن عقد دانست یااینکه شرط الحاقی در هیچ حالتی نمی تواند شرط ضمن عقد محسوب شود بلکه در تمامی حالت ها داخل در عنوان شرط ابتدایی قرار می گیرد که این مسئله هم در فقه امامیه و هم در میان بعضی از حقوقدانان سرشناسایران مورد اختلاف می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم طاهری زاده

استاد دانشکده علوم قرآنی زابل

سید مصطفی میلانی

دانشجو کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی

شهناز پودینه

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده علوم قرآنی زابل

میلانی، سید مصطفی،1399،شرط الحاقی در فقه و حقوق ایران،دومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1399 · تهران