اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر اضطراب و افسردگی مادران دارای فرزند پسر معتاد

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر اضطراب و افسردگی مادران دارای فرزند پسر معتاد صورت گرفت روش پژوهش شبه آزمایشی و در قالب پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه انجام شد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران دارای فرزند پسر معتاد به مواد مخدر بود که در بهار 1399 به کمپ ترک اعتیاد شهرستان گناباد مراجعه کرده بودند به منظور انتخاب نمونه از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد بدین ترتیب از بین کسانی که داوطلب بودند 41 نفر و معیارهای ورود به پژوهش را داشتند 36 نفر به صورت تصادفی 30 نفر انتخاب شده و به صورت در دو گروه آزمایش 15 نفر و گواه 15 نفر جایگزین شدند معیارهای ورود به پژوهش عبارت بود از داشتن فرزند پسر معتاد به مواد مخدر و کسب نمره پایین براساس نمره برش در پرسشنامه سلامت عمومی روان درمانی انگیزشی به مدت 8 جلسه هر هفته یک جلسه به مدت 90 دقیقه روی گروه آزمایش اجرا شد، در حالیکه گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند ابزار پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی بود که اعضای هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون، آن را تکمیل کردند نتایج بدست آمده از تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد، روان درمانی انگیزشی به طور معناداری p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رضا ابراهیم زاده سنو

دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، آزاد قائن، قائن، ایران

فریبا شجاعی حصاری

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی فردوس، فردوسی، ایران

فاطمه خاکشورشاندیز

دکترای روانشناسی سلامت، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند

حسین صاحبدل

گروه مشاوره واحد قاینات، دانشگاه آزاد اسلامی، قاینات، ایران

�براهیم زاده سنو، رضا و صاحبدل، حسین،1399،اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر اضطراب و افسردگی مادران دارای فرزند پسر معتاد،سومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی29 دی 1399 · تهران