اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر سخت رویی و سازگاری اجتماعی پسران بی سرپرست

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر سخت رویی و سازگاری اجتماعی پسران ی سرپرست صورت گرفت روش پژوهش شبه آزمایشی و در قالب پیش آزمون پس آژمون با گروه گواه انجام شد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پسران بی سرپرست تحت پوشش بهزیستی مشهد در بهار 1399 بود به منظور انتخاب نمونه از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد بدین ترتیب از بین کسانی که داوطلب بودند 10 نفر و معیارهای ورود به پژوهش را داشتند 47 نفر به صورت تصادفی 30 نفر انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش 15 نفر و گواه 15 نفر جایگزین شدند معیارهای ورود به پژوهش عبارت بود از سن 14 تا 18 سال داوطلب بودن و کسب نمره پایین یک انحراف معیار کمتر از میانگین در پرسشنامه سازگاری اجتماعی روان درمانی انگیزشی به مدت 8 جلسه هر هفته یک جلسه به مدت 90 دقیقه روی گروه آزمایش اجرا شد، در حالیکه گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری اجتماعی و پرسشنامه تاب آوری بود که اعضای هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون، آن را تکمیل کردند نتایج بدست آمده از تحلیل کواریانس نشان داد، روان درمانی انگیزشی به طور معناداری منجر به افزایش سازگاری اجتماعی و سخت رویی پسران بی سرپرست شده بود نتایج حاصل از این پژوهش می تواند راهگشای مشاوران و درمانگران در کمک به پسران بی سرپرست باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی خسروی

دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی قاین، قاین، ایران

الهام شریف نیا

دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی قاین، قاین، ایران

حسین صاحبدل

گروه مشاوره واحد قاینات، دانشگاه آزاد اسلامی، قاینات، ایران

�ریف نیا، الهام و صاحبدل، حسین،1399،اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر سخت رویی و سازگاری اجتماعی پسران بی سرپرست،سومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی29 دی 1399 · تهران