تاثری خداشناسی در اشعار مولانا

چکیده مقاله

این مقاله با هدف بررسی جایگاه خدا، انسان و عشق به عنوان بنیادی ترین مفاهیم جهان نگری مولوی با اشاره ای به تاریخ قدسی نخستین تجربه دیدار خدا و انسان و پرسشگری های دوران تاریخی معاصر در این باب آغاز می شود و موضوع هایی چون ماهیت، آغازگری و ابتکار عمل، جایگاه شوق و محبت الهی و کارکرد و نقش شفقت و مهرورزی انسانی در رابطه خدا و انسان به شیوه ای تحلیلی دنبال می گردد با جستجوی دو جانبه خدا و انسان برای نزدیکی به یکدیگر و آغازگری رابطه از سوی خداوند، تقدم اراده خداوند بر خواست آدمی، اشاره به محبت متقابل خدا و انسان و خاستگاه الهی عشق و همچنین نقش و کارکرد شفقت انسانی جهت برقراری ارتباط با خداوند، اجابت دعا، بخشایش الهی و مصونیت از قهر الهی از جمله نتایج حاصل از این پژوهش می شود معرفت و خداشناسی شرط اساسی ورود به طریقت و نیل به حقیقت است در واقع تلاش انسان همواره بر این مبنا بوده است تا حقانیت ذات خداوند را از راه های مختلف شناخته و از این رهگذر حس پرستش را در درون خویش ارضا نماید هرچند که هنوز هم بعد از گذشت قرون متمادی نتوانسته است به کنه ذات حق پی ببرد و تلاش وی در این زمینه در حد و مرز اندیشه محدود مادی تا حدودی ناکام مانده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اسماعیل اسلامی

استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفت، ایران

زهرا ایرانمنش

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان استان کرمان

محمد ابراهیم رشیدی

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفت، ایران

�یرانمنش، زهرا،1399،تاثری خداشناسی در اشعار مولانا،سومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی29 دی 1399 · تهران