چکیده مقاله
قرآن کریم به عنوان منبع وحیانی مسلمین، رویکردهای گوناگونی به خود گرفته است تفسیر فقهی به عنوان نمونه ای ویژه از تفاسیر موضوعی قرآن کریم، قدمتی دیرینه دارد و قدمت آن به اوایل قرن دوم هجری می رسد در این گرایش تفسیر با جمع آوری مجموعه آیات الاحکام قرآنی درباره مسائل، موضوعات فقهی، حقوق و تکالیف بندگان الهی در یک جا به تفسیر و تحلیل آیات مربوطه پرداخته شده استمعمولا گردآوری آیات فقهی براساس و ترتیب ابواب فقهی است تفسیر شاهی از ابوالفتح مخدوم جرجانی از علمای به نام قرن دهم هجری قمری از جمله تفاسیر سودمند و موجز در تفسیر آیات الاحکام است ایشان دراین کتاب به تفسیر فقهی و طرح بیش از ۳۰۰ آیه درباره مسائل و موضوعات فقهی در دو مجلد پرداخته است ایشان تفسیرش را با کتاب طهارت آغاز و با کتاب قضاء و شهادات به پایان می رساندمعمولا با آوردن تمام یا قسمتی از آیه شروع به ترجمه و طرح معنا و مراد آیه میکند و همچنین به مسائل ادبی و لغوی به صورت مبسوط می پردازد پس از آن با نقل آرای دیگر مفسران و فقها از عامه و خاصه در باب مساله مورد بحث به طور خلاصه نظر آن ها را بیان و تایید و در صورت لزوم نقد و در پایان نیز نظر شیعه و رای خویش را که صحیح تر می داند در آن مساله بیان می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بداللهی پور، مهدی و محمدی، صادق،1400،روش شناسی تفسیر شاهی،چهارمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی26 مرداد 1400 · تهران