چکیده مقاله
هدف: هدف از انجام این پژوهش رابطه شادکامی و امید با بهزیستی روانشناختی بانوان ۲۵ تا ۶۰ سال بود روش شناسی: روش این تحقیق بر اساس نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی همبستگی بود جامعه آماری –پژوهش حاضر تمامی زنان ۶۰ ۲۵ سال منطقه یک اصفهان در سال ۱۴۰۰ بود که محقق با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۷۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و پرسشنامه های بهزیستی روانشناختی ریف ۱۹۸۲ ، شادکامی آکسفورد و امیدواری اسنایدر و همکاران ۱۹۹۱ ، را بین آنها توزیع کرد داده ها با اسفاده از آزمون همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند یافته ها: یافته ها حاکی از آن بود که بین شادکامی با بهزیستی روانشناختی بانوان رابطه معناداری وجود داشت همچنین بین امید با بهزیستی روانشناختی بانوان رابطه معناداری وجود داشت نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که هر چقدر شادکامی و امید بانوان بیشتر باشد میزان بهزیستی روانشناختی افراد افزایش پیدا می کند بنابراین پیشنهاد می گردد با برگزاری کلاس های آموزشی جهت ارتقاء میزان شادکامی و امیدواری بانوان، زمینه افزایش بهزیستی روان شناختی در آنها فراهم گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فروزش، سعید و نصری نصرآبادی، اکرم،1400،رابطه شادکامی و امید با بهزیستی روانشناختی بانوان ۲۵ تا ۶۰ سال منطقه یک اصفهان،پنجمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1400 · تهران