استعاره های مفهومی نامهای قیامت در جزء سی قرآن کریم

چکیده مقاله

زبان شناسی شناختی، رویکردی است که به مطالعه زبان براساس تجربیات افراد از جهان، نحوه درک و شیوه مفهوم سازی می پردازد و یکی از شاخه های اصلی آن، معناشناسی شناختی است که به تحلیل معنا براساس شناخت می پردازد گاهی از رهگذر این نگرش، با استفاده از مباحثی چون توسعه معنایی و استعاره های مفهومی میتوان به تحلیل واژگان پرداخت قیامت از مفاهیم مهم دینی است که در قرآن کریم به اشکال گوناگون بدان پرداخته شده است این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی، استعاره های مفهومی و ابژه های معنایی نامهای قیامت را واکاوی کرده تا معانی نهفته را آشکار کرده، به فهم و درک دقیق آنها دست یابیم یافته ها نشان می دهد که نامهای تکواژ قیامت در جزء سی از معنای لغوی خود عبور کرده، با توجه به قراین و بافت آیات در معنای قیامت توسعه معنایی یافته اند از سویی دیگر، بسیاری از این واژگان با معنای لغوی خود، درارتباط بوده، معنای قیامت را تبیین نموده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مصطفی احمدی

کارشناس حسابداری، اداره ی آموزش و پرورش منطقه ی جناح، ایران

وفاء محفوظی موسوی

دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عرب دانشگاه فردوسی مشهد

مرضیه رئیسی

کارشناس آموزش ابتدایی، اداره ی آموزش و پرورش منطقه ی جناح، ایران

سیدحسین سیدی

استاد دانشگاه فردوسی مشهد

امیر مقدم متقی

دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

فرامرز فرهمند

کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، اداره ی آموزش و پرورش منطقه ی جناح، ایران

یوسف احمدی

کارشناس ارشد علوم تربیتی، اداره ی آموزش و پرورش منطقه ی جناح، ایران

زهرا نیک بخت

کارشناس ارشد شناخت اندیشه های امام خمینی ره ، اداره ی آموزش و پرورش شهرستان مهر ایران

محفوظی موسوی، وفاء و سیدی، سیدحسین و مقدم متقی، امیر،1401،استعاره های مفهومی نامهای قیامت در جزء سی قرآن کریم،ششمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی31 مرداد 1401