چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر تعارض معلم و شاگرد و پرخاشگری دانش آموزان بود روش پژوهش حاضر با نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه است جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان متوسطه اول مدارس دولتی و دخترانه شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ که شامل ۲۰۰۰ نفر بود با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای از بین ۸ مدرسه متوسطه اول دخترانه تعداد دو مدرسه انتخاب و از هر مدرسه دو کلاس در نظر گرفته و تعداد ۳۰ نفر انتخاب و با استفاده از گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه ۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه جایگزین شدند برای گروه آزمایش جلسات آموزش مهارت های ارتباطی به صورت هفتگی و گروهی برگزار شد و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند هردو گروه در پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه تعارض معلم شاگرد، سیاهه پرخاشگری اهواز پاسخ دادند تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس و نرم افزار ۲۴ SPSS انجام شد یافته ها نشان داد که آموزش مهارتهای ارتباطی بر کاهش تعارض معلم و شاگرد و پرخاشگری دانش آموزان در گروه آزمایش اثربخش بوده است در نتیجه مشاوران مدرسه میتوانند جهت کاهش مشکلات پرخاشگری و تعارض معلم شاگرد از تکنیک آموزش مهارتهای ارتباطی استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ایان دوست، مریم و هنر پیشه، فاطمه،1404،اثر بخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر تعارض معلم و شاگرد و پرخاشگری دانش آموزان متوسطه اول،یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1404 · تهران