چکیده مقاله
هدف این پژوهش اثربخشی الگوی تدریس ۵E بر خودپنداره تحصیلی و هیجان های تحصیلی دانش آموزان دختر پایه ششم در شهر مبارکه بود روش پژوهش بر اساس هدف از نوع کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه بوده است جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ شهر مبارکه بودند حجم نمونه در این پژوهش تعداد ۴۰ نفر از دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی بودند که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و تعداد ۲۰ نفر در گروه آزمایش و تعداد ۲۰ نفر در گروه کنترل آموزش سنتی قرار گرفتند ابزار پژوهش هیجان تحصیلی پکران و همکاران ۲۰۰۵ و خودپنداره تحصیلی یسن چن ۲۰۰۴ بود گروه آزمایش نیز در هشت جلسه نود دقیقه ای آموزش الگوی تدریس ۵E گلدیس اوزی ۲۰۱۷ دریافت کردند جهت تجزیه و تحلیل داده ها نرم افزار اس پی اس اس و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد نتایج بیانگر این بود که آموزش الگوی تدریس ۵E بر خودپنداره تحصیلی دانش آموازن دختر پایه ششم ابتدایی به اندازه ۰ ۴۶۶ و در هیجان های تحصیلی دانش آموزان به اندازه با ۰ ۶۰۷ اثر گذار بوده است نتیجه کلی این که الگوی تدریس ۵ بر خودپنداره تحصیلی و هیجان تحصیلی دانش آموزان دختر تاثیرگذار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسیان، زهرا،1404،اثربخشی الگوی تدریس ۵E بر خودپنداره تحصیلی و هیجان های تحصیلی دانش آموزان دختر پایه ششم در شهر مبارکه،یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1404 · تهران