ارزریابی عدم تعادل فضایی در شهرهای استان خوزستان

چکیده مقاله

در این پژوهش، وضعیت توزیع فضایی توسعه پایدار در شهرستانهای استان خوزستان بررسی شده است هدف اصلی شناسایی الگو و میزان نابرابریهای فضایی در ابعاد مختلف، اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی، زیرساختی آموزشی و فرهنگی بوده است روش تحقیق توصیفی تحلیلی و ابزار جمع آوری داده ها شامل تحلیل اسناد آماری و استفاده از مدل تصمیم گیری TOPSIS است نتایج نشان می دهد اهواز، مرکز استان، بیشترین تجمع امکانات و بالاترین رتبه در توسعه کلی را دارد، در حالی که شهرستانهای کوچک و کمتر جمعیت، از سطح توسعه پایین تری برخوردارند توزیع نامتوازن شاخص ها موجب نابرابری فضایی و عدم تعادل در کل استان شده است هر بخش توسعه در شهرستان ها، رتبه و وضعیت متفاوتی دارد و این نشان دهنده نبود رویکرد سیستمی و یکپارچه در برنامه ریزی است توسعه اقتصادی، بهداشتی و زیرساختی بیشتر متمرکز بر مراکز جمعیتی بزرگ است توسعه آموزشی بیشتر به مناطق خارج از مرکز گرایش یافته است تاکید تحقیق بر ضرورت تمرکززدایی و سیاست گذاری جامع نگر برای تحقق عدالت فضایی و توسعه متوازن منطقه ای است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سرور سیدی جردوی

گروه علوم تربیتی واحد تربت حیدریه دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران

آسیه زارعی

کارشناسی رشته جغرافیا دانشگاه پیام نور اهواز

حسین سلطانی

گروه روانشناسی، ورزشی واحد تربت حیدریه دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران

�ارعی، آسیه،1404،ارزریابی عدم تعادل فضایی در شهرهای استان خوزستان،یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1404 · تهران