چکیده مقاله
این مقاله بر انتقال های داوطلبانه مبتنی بر یک عمل حقوقی بین انتقال دهنده و انتقال گیرنده تمرکز خواهد کرد ابتدا تفاوت بین رویکرد واحد و رویکرد عملکردی به انتقال مالکیت مورد بحث قرار خواهد گرفت بسیاری از سیستمهای حقوقی یک قاعده پیش فرض برای انتقال مالکیت دارند این قاعده نشان میدهد که مالکیت چه زمانی منتقل میشود اما به طرفین اجازه میدهد لحظه متفاوتی را مشخص کنند در اصل این لحظه انتقال مالکیت، نقطه مرجع بسیاری از سوالات حقوقی دیگر است این رویکرد رویکرد واحد نامیده میشود نقطه مقابل، رویکرد عملکردی است که نمیخواهد از انتقال مالکیت به عنوان نقطه مرجع استفاده کند در رویکرد واحد، می توانیم بین سیستمهایی که در اصل نیاز به تحویل واقعی یا قراردادی دارند و سیستمهایی که در آنها قرارداد فروش در اصل مالکیت را بدون نیاز به تحویل منتقل میکند سیستمهای توافقی تمایز قائل شویم در سیستمهای سنتی، می توانیم بین سیستمهای سببی و انتزاعی نیز تمایز قائل شویم سیستمهای سببی به یک مبنای قانونی معتبر، مانند یک قرارداد فروش معتبر نیاز دارند سیستمهای انتزاعی این الزام را تعیین نمیکند و اعتبار انتقال را به صورت انتزاعی از اعتبار مبنای قانونی زیربنایی در نظر میگیرند در حالت ایده آل یک دفتر ثبت زمین باید وضعیت قانونی هر قطعه زمین را منعکس کند با این حال بسیاری از سیستمهای حقوقی اجازه میدهند برخی حقوق ثبت نشده در برابر اشخاص ثالث حقیقی ایجاد شود در بسیاری از این سیستمها، اجاره ها حتی اگر صرفا به عنوان قرارداد در نظر گرفته شوند علیه اشخاص ثالث عمل میکنند اغلب خریدار ملک اجاره ای به اجاره نامه متعهد است، حتی اگر از آن بی اطلاع بوده و نمی توانسته از آن مطلع باشد این مقاله بر حقوق ،آلمان، فرانسه، انگلیس و هلند تمرکز دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وست محمدی، غلامرضا،1404،بررسی حقوق نقل و انتقالات در حقوق ،آلمان فرانسه، انگلیس و هلند،یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1404 · تهران