چکیده مقاله
دیابت یک اختلال متابولیک و مزمن است و در اثر کمبود هورمون انسولین که به وسیله سلول های بتای لوزالمعده تولید می شود وبرای ورود قند به داخل سلول های بدن ضروری است، ایجاد می شود اگر چه بیماری های مزمن علل متعددی دارند ولی هیچ تردیدیوجود ندارد که رفتار و سبک زندگی فرد، قویاً در ابتلا به آنها دخالت دارد از این رو به منظور افزایش انگیزه در جهت بهبود سبکزندگی و افزایش سازگاری روانی اجتماعی در بیماران دیابتی، لازم است که به وضعیت روانشناختی آنها بیشتر توجه شود تا بتوانند سبک زندگی خود را تغییر دهند هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان های روانشناختی در بهبود سبک زندگی کودکان و نوجوانانمبتلا به دیابت با توجه به کمبود و فقدان انگیزه در آنها می باشد روش مطالعه تحلیلی توصیفی به صورت مرور پیشینهی موجود می باشد در این مطالعه در مورد فقدان انگیزه برای بهبود سبک زندگی در کودکان و نوجوانان مبتلا به دیابت و تاثیر افزایش آن درافزایش خود مراقبتی در این افراد و در پایان در مورد اثربخشی درمان های انگیزشی بحث خواهد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سروی لاریجانی، ماجده،1399،بررسی تاثیر درمان های روانشناختی در بهبود سبک زندگی کودکان و نوجوانان مبتلا به دیاب ت با توجه به فقدان انگیزه در این بیماران،کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،کرج
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 شهریور 1399 · کرج