بررسی تطبیقی جایگاه تربیت کودک در حقوق ایران و علم روانشناسی با تأکید بر سبک های فرزندپروری

چکیده مقاله

حقوق کودک در جامعه از حقوقی است که به جهت عدم توانایی آنان در در احقاق خود، از جایگاه ویژه و والایی برخورداراست برخورداری از حق تربیت، از مباحث مهم حقوق کودک در اسناد حقوقی ایران و دیگر کشورها می باشد زیرا تربیت،فرآیند راهنمایی و هدایت کردن کودکان و نوجوانان است تا استعدادهای فطری خود را شكوفا سازند، رفتارهای مطلوبی رااز خود بروز دهند، در آموختن مهارت های زندگی موفق شوند و سرانجام از سلامت روانی، اجتماعی بهرمند شوند کهبتوانند شهروندی مفید و پویا باشند از طرفی علم نوین روانشناسی دانشی است که به بررسی علمی رفتار و فرایندهایروانی آدمی میپردازد و تربیت از مباحث ارزشمندی است که روانشناسی از ابتدا شكل گیری خود به آن پرداخته است برهمین اساس با توجه به جامعه پیچیده امروزی، تبین علمی و روشمند بدون آشنایی با اصول و مبانی روانشناسی امكان پذیرنیست لذا پژوهش حاضر، با نگاه تطبیقی به واکاوی اسناد حقوقی و متون روانشناسی در زمینه تربیت و فرزند پروری می پردازد برای دسترسی به تحقیقات داخلی در نشریه های علمی پژوهشی روانشناسی، حقوق و علوم انسانی و در پایگاه های اطلاعاتیIrandoc ، Magiran ، SID و Noormags و همچنین برای دسترسی به تحقیقات انگلیسی در بانک های اطلاعاتی Science Direct ، google scholar و pub med به جستجو پرداخته شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم صمدی بروجنی

دانشجوی کارشناسی ارشد ریاضی دانشگاه شهرکرد

پریسا جمال آبادی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران

�مال آبادی، پریسا،1399،بررسی تطبیقی جایگاه تربیت کودک در حقوق ایران و علم روانشناسی با تأکید بر سبک های فرزندپروری،کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 شهریور 1399 · کرج