چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش ایمن سازی در برابر استرس بر ناگویی هیجانی و حساسیتاضطرابی در دانشجویان پرستاری انجام شد پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروهکنترل بود جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال۱۴۰۲ بود با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروهمساوی ۱۵ نفری گمارش شدند گردآوری داده ها با پرسشنامه ناگویی هیجانی بگبی و همکاران، ۱۹۹۴ وپرسشنامه حساسیت اضطرابی ریس و همکاران، ۱۹۸۵ انجام شد آزمودنیهای گروه آزمایش تحت ۸ جلسهآموزش ایمن سازی در برابر استرس قرار گرفتند برای تحلیل علاوه بر روشهای آمار توصیفی، تحلیلکوواریانس چندمتغیره با کمک نرم افزار آماری spss نسخه ۲۶ انجام شد نتایج نشان داد این شیوه مداخله بر کاهش ناگویی هیجانی η=۰/۶۱۲ ،P=۰/۰۰۱ ،F=۲۵/۱۸۹ و کاهش حساسیت اضطرابی η=۰/۵۵۷ ،P=۰/۰۰۱, F=۴۴/۰۶۰ و هر یک از ابعاد آنها در آزمودنی های گروه آزمایش در مرحله پس آزمون اثربخش بوده است P
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانی، پریسا و درویش، غزاله،1402،اثربخشی آموزش ایمن سازی در برابر استرس بر ناگویی هیجانی و حساسیت اضطرابی در دانشجویان پرستاری،هفتمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1402 · تهران