چکیده مقاله
به دلیل اهمیت و تاثیر ی که ورزش در سلامتی دارد و همچنین بدلیل محبوبیت روزافزون ستارگان دنیایورزش در سرتاسر جهان، اهمیت حقوق ورزشی رو به افزایش اس ت که از این جهت، مسائل جدیدی همچوننحوه انعقاد قرارداد و مسئولیت های ناشی از آن را برای هریک از طرفین قرارداد به همراه دارد قرارداد هایورزشی در عرصه داخلی و بین المللی دارای خلاء ها و کمبودهای فراوانی هستند این مقاله با هدف بررسیحقوقی قراردادهای ورزشی در نظام حقوقی ایران، از حیث اوصاف، ارکان و شرایط آن ها اعم از شرایطعمومی مذکور در ماده ۱۹۰ قانون مدنی و اختصاصی و همچنین بررسی اختلافات موجود در زمینه ماهیتاینگونه قرارداد ها از طریق مقایسه آن با قرارداد های مشابه، بصورت توصیفی تحلیلی و با روش کتابخانه ای انجام پذیرفته است قراردادهای ورزشی، قائم به شخص بوده و از جمله عقود تشریفاتی، الحاقی،مستمر و دو عهدی می باشند این قراردادها از حیث تعریف و ارکان، با قرارداد کار شباهت دارند، به اینصورت که هر دو در زمره عقود الحاقی و مستمر هستند و همچنین، طرف الحاق شونده از طرف دیگر تبعیتحقوقی دارد اما مقررات حاکم بر قراردادهای ورزشی در فدراسی ون های ورزشی به تصویب می رسند وبرخلاف قرارداد کار، قراردادهایی تشریفاتی هستند و بیش از حمایتی بودن، هدفشان برقراری و حفظ نظمعمومی جامعه است با توجه به ارکان و ویژگی های قرارداد ورزشی، این قراردادها دارای ویژگی هایمنحصر به فردی بوده که ذیل ماده ۱۰ قانون مدنی بعنوان عقود نامعین قرار می گیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ناهید، فاطمه و رسول زاده نمین، حسنا،1402،برر سی حقوقی قراردادهای ورزشی در نظام حقوقی ایران،هفتمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1402 · تهران