رابطه شادکامی و خودکارآمدی با سلامت روان در دانشجویان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه شادکامی و خودکارآمدی با سلامت روان در دانشجویان انجام شد طرح پژوهش از نوع کمی، توصیفی و در چارچوب روش همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش متشکل از دانشجویان کارشناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام ره در نیمسال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ بودند که ۱۱۰ نفر از آنها به عنوان نمونه به شیوه در دسترس انتخاب شدند برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ و هیلر ۱۹۷۹، پرسشنامه شادکامیآکسفورد آرگیل و لو ۱۹۹۸ و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران ۱۹۸۲ استفاده شد داده های گردآوری شده بااستفاده از نرم افزار SPSS۲۶ تحلیل گردید و تجزیه و تحلیل با استفاده از شاخص های آمارتوصیفی میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین شادکامی و سلامت روان رابطه مثبت معناداری وجود دارد همچنین بین خودکارآمدی و سلامت روان نیز رابطه مثبت معناداری وجود دارد و به عبارت دیگر هرچه احساس شادکامی و خودکارآمدی در فرد بالاتر باشد، سلامت روان نیز افزایش می یابد بنابراین پیشنهاد میشود که برای دانشجویان در سطوح مختلف در دانشگاه موقعیت هایی مانند ارائه دروس اختیاری و اجباری در زمینه سلامت روان و خودکارآمدی، دوره های مختلف، کارگاه های مختلف فراهم شود تا به وسیله آنها در زمینه افزایش دانش ، مهارت و سلامت روان دانشجویان کار شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمانه مرادی گلریز

کارشناس روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد یادگار امام ره ، شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

گلی عابدینی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه پزشکی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

صدیقه رضایی

استاد گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

مرادی گلریز، سمانه و عابدینی، گلی و رضایی، صدیقه،1403،رابطه شادکامی و خودکارآمدی با سلامت روان در دانشجویان،هشتمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری31 تیر 1403 · تهران