چکیده مقاله
هدف: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش طرحواره درمانی بر رضایت زناشویی، تنظیم هیجان و تاب آوری در خانواده دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرمانشاه بود روش پژوهش: این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پسآزمون و پیگیری با گروه گواه بود جامعه آماری شامل خانواده های کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۱ ۱۴۰۰ بود نمونه شامل خانواده هایی بود که در ابزار سنجش رضایت زناشویی انریچ، تنظیم هیجان جان و گروس ۲۰۰۳ ، و تاب آوری کانر و دیویدسون ۲۰۰۳ نمره پایینی آورده بودند،که تعداد آنها۸۰ نفر بود و بر اساس معیارهای ورود در دو گروه ۴۰ نفره مداخله و ۴۰ نفره کنترل گمارده شدند مداخله در گروه مداخله به صورت۸ جلسه دو ساعته مجازی برگزار گردید سپس آزمودنی ها در ۳ مرحله ی پیش آزمون ، پس آزمون و مرحله پیگیری یک ماه وسه ماه پس از اجرای پس آزمون با استفاده از ابزارهای سنجش مورد ارزیابی قرار گرفتند یافته ها: نتایج نشان داد که برنامه طرحواره درمانی بر رضایت زناشویی، تنظیم هیجان و تاب آوری خانواده دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی موثر بوده است و تفاوت معنیداری بین نمرات گروه کنترل و مداخله وجود دارد ۰۰۱/ P< و همچنین آزمون اندازه گیری مکرر نشان داد این تغییرات از پسآزمون تا پیگیری مکرر ثابت بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�احب، خدیجه و مرادی، امید،1403،اثربخشی طرحواره درمانی بر رضایت زناشویی، تنظیم هیجان و تاب آوری در خانواده دانشجویان،نهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1403 · تهران