رابطه طرحواره های ناسازگار و سبک های مقابله ای با خودبیماران گری در افراد مبتلا به اختلال پنیک

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار و سبک های مقابله ای با وبمان گری در افراد مبتلا به اختلال پنیک صورت گرفت این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی تحلیلی بوده و به منظور این امر از اطلاعات و باب های تحقیق به صورت مداونی جمع آوری شده است جامعه پژوهش شامل افراد مراجعه کننده به مرکز روانپزشکی ابن سینا در شهر مشهد برای سال ۱۴۰۳ بوده و تشکیل عینیت اوتالل پنیک را داشتند از میان همین افراد ۲۵۰ نفر انتخاب شدند و از آن ها با استفاده از پرسشنامه های وبمان گری ایوانز گرفته شد از میان ۲۵۰ نفر، ۲۰۰ نفر ناتوانی های بالاتری بر پرسشنامه ایوانز داشتند که به نهایت نمونه ای ناویژه انتخاب شدند و پرسشنامه های وبمان گری ایوانز ۱۸۹۰ ، طرحواره های ناسازگاری انگ ۱۹۹۴ و سبک های مقابله ای الزاروس و اولکان ۱۸۹۴ را تکمیل نمودند سپس اطلاعات حاصل از این پرسشنامه ها با استفاده از روش های امار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد نتایج از موضوع حاصل پژوهش نشان داد که بین طرحواره های ناسازگار و سبک های مقابله ای محور و وبمان گری رابطه مثبت و معنادار و بین سبک های مقابله ای مسئله محور و وبمان گری رابطه منفی و معناداری وجود دارد همچنین نتایج از موضوع رگرسیون نشان داد که برگرمی تحصیلی را می توان به عنوان وسیله ای برای تبیین رابطه طرحواره های ناسازگار و سبک های مقابله ای پیش بینی کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالله مفاخری

استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، واحد تهران

فاطمه قاسمی

کارشناس ارشد، رشته مشاوره مدرسه

آیدا عزیزی

دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بجنورد

مفاخری، عبدالله و عزیزی، آیدا،1403،رابطه طرحواره های ناسازگار و سبک های مقابله ای با خودبیماران گری در افراد مبتلا به اختلال پنیک،نهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1403 · تهران