اثر بخشی آموزش مبتنی بر رویکرد واقعیت درمانی بر تعلل ورزی تحصیلی و خود پنداره تحصیلی نوجوانان دارای افت تحصیلی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر رویکرد واقعیت درمانی بر تعلل ورزی تحصیلی و خودپنداره تحصیلی در نوجوانان دارای افت تحصیلی بود روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه نهم مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ بود که به صورت هدفمند ۳۰ نفر از دانش آموزان دارای افت تحصیلی شناسایی و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر جای داده شدند گروه آزمایش، در طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای، تحت آموزش واقعیت درمانی بر اساس الگوی ویلیام گلسر قرار گرفت در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تعلل ورزی تحصیلی سولومون و راثبلوم ۱۹۸۴ و پرسشنامه خودپنداره تحصیلی یسنچن ۲۰۰۳ بود داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره MANCOVA تحلیل شد نتایج نشان داد که آموزش واقعیت درمانی باعث کاهش معنادار تعلل ورزی تحصیلی و افزایش خودپنداره تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد ۰۰۰۱>p یافته ها حاکی از اثر بخشی مداخله واقعیت درمانی در بهبود عملکرد تحصیلی نوجوانان افت تحصیلی بوده و میتواند در محیط مدرسه توسط مشاوران مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نادر بلوچ زهی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت

سودابه عبدی

کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد جامع رودهن

رحمت اله دادور

استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت

حسن عظیمی نژاد

دکتری تخصصی مشاوره دانشگاه آزاد قشم

�بدی، سودابه و عظیمی نژاد، حسن،1404،اثر بخشی آموزش مبتنی بر رویکرد واقعیت درمانی بر تعلل ورزی تحصیلی و خود پنداره تحصیلی نوجوانان دارای افت تحصیلی،دهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری31 تیر 1404 · تهران