بررسی اثر بخشی آموزش حضوری و مجازی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول

چکیده مقاله

با گسترش فناوریهای نوین و وقوع بحرانهایی مانند همه گیری، کرونا، نظام آموزشی با تغییرات چشمگیری مواجه شده و آموزش مجازی به عنوان جایگزینی برای آموزش حضوری مطرح شده است این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی آموزش حضوری و مجازی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است روش تحقیق، توصیفی مقایسه ای است و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های هفتم تا نهم در مدارس دولتی شهر نیریز در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ می باشد با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۱۰۰ دانش آموز از دو گروه آموزش حضوری و مجازی انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل کارنامه تحصیلی و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی بود نتایج تحلیل آماری نشان داد که بین آموزش حضوری و آموزش مجازی از نظر تاثیر بر پیشرفت تحصیلی تفاوت معناداری وجود دارد به طور کلی دانش آموزانی که آموزش حضوری دریافت کرده اند، عملکرد تحصیلی بهتری نسبت به گروه مجازی داشته اند این یافته ها نشان دهنده اهمیت تعامل چهره به چهره، فضای فیزیکی مدرسه و نقش معلم در فرآیند یادگیری است در پایان پیشنهادهایی برای بهبود کیفیت آموزش مجازی و ترکیب موثر آن با شیوه های حضوری ارائه گردیده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا فارسی

کارشناسی باستان شناسی، دانشگاه آزاد مرودشت

اکبر رضایی

دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی، واحد نی ریز دانشگاه آزاد اسلامی، نی ریز، ایران

فاطمه زارع

کارشناسی حسابداری، دانشگاه آزاد مرودشت

جواد فرزانفر

عضو هیات علمی گروه علوم تربیتی، واحد نی ریز دانشگاه آزاد اسلامی، نی ریز، ایران

صدیقه زارع

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد مرودشت

سمیه بهمنی

کارشناسی ریاضی، دانشگاه پیام نور مرودشت

�ضایی، اکبر و فرزانفر، جواد،1404،بررسی اثر بخشی آموزش حضوری و مجازی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول،دهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری31 تیر 1404 · تهران