چکیده مقاله
قرارداد داوری را باید از قراردادهای فرعی و تبعی تلقی کنیم که همواره به مناسبت یک قرارداد اصلی منعقد می شود هدف از داوری یعنی فصل خصومت وسیله اشخاص به بدین معنی که اصحاب دعوی به میل و اراده خود موافقت کنند که بجای آنکه دعاوی آنان در مراجع صلاحیت دار دادگستری رسیدگی شود، حل اختلاف توسط افراد مورد اعتماد آنها صورت گیرد و اما در وضعیت فعلی حقوق ایران، می توان قرارداد داوری داخلی را از جمله عقود رضایی دانست، اما با توجه به مزیت شکل گیرایی در حفظ و قوام قراردادها، به نظر می رسد که حکم قانون تجاری بین المللی با اهداف داوری سازگارتر است و اصلاح قانون آیین دادرسی مدنی در این زمینه ضروری می نماید از سوی دیگر شرط داوری نیز به پرکاربرد در قراردادهای کنونی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و مقایسه آن با قرارداد داوری به عنوان یکی از موضوعات مهم این حوزه بوده است در این راستا این پژوهش با ابزار کتابخانه ای و روش توصیفی – تحلیلی قصد بررسی آثار آن در مرحله اجرا را دارد در این راستا نتایج نشان داد که تفوت چندانی در محله اجرا در آثار این موضوع وجود ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سدی نژادطاهرگورابی، فاطمه و عبدی نژادلیفکوئی، ریحانه،1403،بررسی آثار حقوقی ناشی از قرارداد داوری در مرحله اجرا و مقایسه آن با شرط داوری در حقوق ایران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق30 آبان 1403 · تهران