چکیده مقاله
خانواده درمانی ساختاری، رویکردی نوین در روان درمانی است که توسط سالوادور مینوچین در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافته است این روش بر اساس نظریه های سیستم خانواده و تعاملات بین اعضای خانواده بنا شده و هدف آن تغییر الگوهای ارتباطی و ساختارهای خانوادگی ناکار آمد است این مقاله به بررسی اصول ، تکنیک ها و کاربرد های خانواده درمانی ساختاری می پردازد و تاثیر آن را بر بهبود روابط خانوادگی و حل مشکلات روان شناختی بررسی می کند و همچنین چالش ها و محدودیت های آن را مورد بحث قرار می دهد یافته ها نشان می دهد که خانواده درمانی ساختاری یک ابزار قدرتمند برای تغییر پویایی خانواده و بهبود عملکرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظاری ابر، رضا و امان زاده ریحانی، بابک و صدری، اسماعیل،1403،بررسی روش خانواده درمانی ساختاری سالوادور مینوچین،دومین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 دی 1403 · تهران