چکیده مقاله
طراحی پارامتریک یکی از رویکرد های فراگیر در فضای طراحی امروز جهان است این روش، مبنای طراحی را بر توجه طراح به پارامتر های موثر بر طرح و روابط بین آن ها بنا نهاده است و از این حیث در مقابل روش های محصول محور فعلی قرار می گیرد این رویکرد ، معماری را وارد قلمرو های جدید فرم شناسی و روش شناسی کرده است در گذشته امکانات محدود در طراحی و نمونه سازی سبب می شد تا طراح با تکیه بر اندوخته های تجربه و احساس خود ، از میان دریایی از جواب های ممکن ، تعدادبسیار محدودی از پاسخ های نزدیک به نتیجه مطلوب را صید کند اما با رشد ابزار های پردازش و امکان تسلط طراح بر تمامی مقیاس های طراحی بازآفرینی روابط بین آن ها سوق می یابد در چنین شرایطی نقش معمار به تعریف کننده فرایند ها و انتخابگر پاسخ ها تغییر می کند به بیانی دیگر ، ابزار های پردازشگر طراح را از تولید کننده تک پاسخ ها به خالق سامانه ای متشکل از داده ها و روابط تبدیل می کند که دریایی از پاسخ های مطلوب را در اختیار وی می گذارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی، سجاد و جدیری عباسی، محمد و فدایی حقی، مهری،1395،علوم تاثیر گذار بر معماری پارامتریک و الگو پذیری آن در فرآیند طراحی،دومین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی25 آذر 1402