بهینه سازی بهره برداری از آب های سطحی بوسیله الگوریتم ژنتیک (مطالعه موردی حوضه آبریز زاینده رود)

چکیده مقاله

آب به عنوان یک منبع حیاط بخش از اساسی ترین نیاز های بشری می باشد، که زندگی بدون آن قابل تصور نیست عواملی از قبیل افزایش جمعیت و عدم تناسب مکانی و زمانی منابع آب، باعث شده که درقرن 21 ، محدودیت آب به عنوان یک چالش فراگیر بشری یاد شود این مطالعه به منظور بهره برداری بهینه از مخزن سد زاینده رود واقع در حوضه آبریز زاینده رود در یک دوره پنج ساله سال آبی 93 92 تا 97 96 در محیط نرم افزاری MATLAB توسعه داده شده است تابع هدف به صورت کمینه سازی کل کمبود نیازپائین دست در طول دوره آماری تعریف گردیده نتایج حاصل از مدل قادر به تامین 74 درصد نیاز پائین دست و همچنین دارای قابلیت اعتماد حجمی و آسیب پذیری به ترتیب برابر 72 و 73 درصد می باشد با اجرای مدل حجم ذخیره حدود 39 ٪درطی دوره آماری مورد مطالعه افزایش یافته واز 104 میلیون مترمکعب درابتدای دوره به 400 میلیون مترمکعب درپایان هرسال آبی رسیده است در ضمن تابع هدف که کمینه کردن کمبود کل پنج ساله است، برابر 173 بدست آمد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بختیار لطفی منش

دانشجوی رشته عمران، آب و سازه های هیدرولیکی، دانشگاه شهید باهنرکرمان،

غلامعباس بارانی

استاد گروه مهندسی عمران ، دانشگاه شهید باهنر کرمان

لطفی منش، بختیار و بارانی، غلامعباس،1398،بهینه سازی بهره برداری از آب های سطحی بوسیله الگوریتم ژنتیک (مطالعه موردی حوضه آبریز زاینده رود)،هفتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل

ارائه‌شده در

کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری31 خرداد 1405 · بابل