چکیده مقاله
نقوش و تزیینات در هنر معماری به عنوان یک ابزار جهت انتقال مفاهیم و برقراری ارتباطات انسانی از دیرباز جایگاهی ویژه داشته است و به طور کلی می توان گفت در تاریخ معماری ایران تزئین نقش مهمی دارد و توانسته از گذشته های دور تا به امروز پویایی و تداوم خود را همواره حفظ نماید تزیینات نیز دارای دستخوش بوده است و نقوش تزینی گویای احساسات معمار در تزیینات بنا نیز بوده است که اوج تزیینات معماری در دوره صفویه بوده است هدف از این تحقیق شناسایی نقاط مشترک تزیینات معماری در دوره های مختلف بعد از اسلام و تاثیر خلاقیت معمارانه در آن دوران نیز می باشد شیوه تحقیق توصیفی تحلیلی می باشد و روش جمع آوری اطلاعات اسنادی و ابزار گرد آوری اطلاعات کتابخانه ای و روش استدلال قیاسی می باشد در این راستا بررسی تزیینات معماری در دوره های سلجوقی ایلخانی – صفویه مورد بررسی و تطبیق قرار گرفته است این پژوهش در پی پاسخ به سوالات زیر می باشد : 1 آیا دوره های مختلف بعد از اسلام در تزئینات مکمل یکدیگر بوده اند یا هردوره تزئینات و روندخاصی را طی می نموده است 2 آیا در دوره های مختلف بعد از اسلام نقش مایه ها و تزیینات دارای تداوم بوده است یا در آن خلاقیت معمارانه نیز وجود دارد نتایج این پژوهش بسیاری از ویژگی ها در 3 دوره مشترک را مورد بررسی قرار می دهد که می توان به استفاده از آجر کاری – نقاشی نقوش گیاهی ، هندسی – خطاطی در بناها اشاره نمود که البته اوج خطاطی و خوشنویسی که نستعلیق بوده است در دوره صفوی به اوج شوکفایی خود می رسد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�استبد، سمیرا و آخوندی، سمیه و احمدی، سمیرا و حبیبی، حاج علی و نجاری الموتی، عباس،1398،بررسی ویژگی های تزیینات معماری آرامگاهی دردوره های مختلف بعد اسلام در ایران،نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل
ارائهشده در
کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری31 خرداد 1405 · بابل