توسعه پایدار شهری از طریق بهبود فضای سبز شهری

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف توسعه پایدار شهری از طریق بهبود فضای سبز شهری انجام شده است امروزه جهت ارائه تصویری گویا از نظر سیمای شهری و همچنین تخصیص فضای شهری به کاربردهای مختلف مورد نیاز در طی زمان و در جهت رسیدن به اهداف توسعه ی شهری ارزیابی چگونگی کاربری اراضی شهری امر مهمی به شمار می رود چرا که نشان دهنده نقاط قوت و ضعف در کمیت و کیفیت کاربری اراضی شهری می باشد، مطالعه دیدگاه های مختلف در مورد کاربری اراضی شهری نشان می دهد که دیدگاه توسعه پایدار به کاربری اراضی از اهمیت شایانی برخوردار می باشد چراکه به لحاظ ساختاری بر اصل عدالت در توزیع فضایی کاربری ها در شهر تاکید می کند هدف این پژوهش تحلیل و ارزیابی کمی و کیفی کاربری اراضی شهری با تاکید بر پایداری کاربری مسکونی در شهر بجنورد می باشد، این پژوهش بر اساس ماهیت از نوع پژوهشهای کاربردی توسعه ای است و روش انجام این پژوهش توصیفی تحلیلی می باشد، در این پژوهش جهت ارزیابی کمی کاربری ها به مقایسه سرانه کاربری ها در وضع موجود و مقایسه این سرانه ها با طرح تفضیلی پرداختهشده است و جهت ارزیابی کیفی کاربری ها از دو ماتریس سازگاری و همجواری مطلوب کاربری های شهری با کاربری مسکونی، از توابع نرم افزار ARCGIS و مدل تحلیل شبکه ANP استفاده گردیده است، یافته های پژوهش حاکی از آن است که گرچه به لحاظ کمی کاربری مسکونی در شهر بجنورد سرانه مطلوبی دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

دانیال امینی

کارشناسی برنامه ریزی شهری، کارمند شهرداری بجنورد

�مینی، دانیال،1401،توسعه پایدار شهری از طریق بهبود فضای سبز شهری،هجدهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری25 آذر 1401 · بابل